دوره 8، شماره 3 - ( پاییز 1397 )                   جلد 8 شماره 3 صفحات 37-49 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشگاه زابل ، asirousmehr@uoz.ac.ir
چکیده:   (1361 مشاهده)
این پژوهش به‌منظور بررسی عملکرد و ویژگی­های زراعی سه هیبرید ذرت سینگل کراس با دوره‌های رسیدگی مختلف (زودرس260، میان‌رس 500 و دیررس 704)، چهار سطح نیتروژن (صفر، 80، 160 و 240 کیلوگرم نیتروژن در هکتار از منبع اوره 45 =N درصد) در اصفهان و زابل به‌ترتیب در سال­های 1393 و 1394 اجرا شد. آزمایش به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار طراحی شد. نتایج این تحقیق نشان داد، تحت برهمکنش مکان × هیبرید × کود نیتروژن، صفاتی نظیر تعداد دانه در بلال، وزن هزار دانه، کارایی مصرف نیتروژن و عملکرد دانه، تغییرات معنی­داری در سطح یک درصد نشان دادند. اختلاف میانگین طول بلال، قطر ساقه، ارتفاع بوته، پروتئین دانه و عملکرد بیولوژیک تحت تأثیر برهمکنش نیتروژن × هیبرید در سطح یک درصد معنی­دار شدند. با توجه به مقایسه میانگین­ها، با افزایش سطوح نیتروژن از 80 تا 240 کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار، طول بلال، ارتفاع بوته، قطر ساقه، وزن هزار دانه، عدد اسپد، پروتئین دانه و عملکرد بیولوژیک افزایش یافت، درحالی‌که میزان کارایی مصرف نیتروژن کاهش یافت، همچنین با افزایش نیتروژن از 80 تا 160 کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار، تعداد دانه در بلال و عملکرد دانه افزایش یافت. حد آستانه مصرف کود نیتروژن جهت 50 درصد افت عملکرد در منطقه زابل و اصفهان برای هیبرید 704 به‌ترتیب 200 و 178، برای هیبرید 500 به‌ترتیب 192 و 164 و برای هیبرید 260 به‌ترتیب 186 و 150 کیلوگرم در هکتار بود. می­توان نتیجه گرفت که در زابل هیبرید SC500 در سطوح کودی 160 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و در اصفهان هیبرید SC704 در سطوح کودی 160 کیلوگرم نیتروژن در هکتار، دارای بیشترین عملکرد دانه بود.


 
متن کامل [PDF 1740 kb]   (478 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى