دوره 9، شماره 3 - ( 8-1398 )                   جلد 9 شماره 3 صفحات 27-43 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه مراغه ، a.abbasi25@yahoo.com
چکیده:   (441 مشاهده)
گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) گیاهی چند‌منظوره است که به‌ویژه به‌دلیل برخورداری آن از اسیدهای چرب چند اشباعی به‌عنوان گیاه روغنی کشت می‌شود. اما تنش خشکی بین فصلی و انتهای فصل علاوه بر کاهش عملکرد دانه سبب تغییر در کیفیت محصول نیز می‌شود. از طرفی استفاده از نانو‌ذرات به خاطر سطح تماس بالای آنها، می‌تواند موجب کاهش اثرات ناشی از تنش‌های محیطی شود. به همین منظور، پژوهش حاضر برای بررسی اثرات افشانه کردن نانو دی‌اکسید سیلیکون (10 و 20 میلی‌مولار)، نانو دی‌اکسید تیتانیوم (25 و 50 میلی‌مولار) و نانو اکسید روی (30 و 60 میلی‌مولار) بر رشد و عملکرد گلرنگ بهاره در سه رژیم رطوبتی متفاوت (مرطوب (عدم تنش)، تنش کم‌آبی و تنش شدید) در سال 1394 انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد نانو‌ذرات تأثیر مثبتی بر کاهش اثرات منفی تنش خشکی داشت. در بین نانوذرات، کاربرد نانو تیتانیوم توانست شاخص سبزینگی، غلظت پروتئین، خاکستر، روغن دانه، درصد رطوبت، آنزیم آلفا-آمیلاز و دمای کانوپی را به‌ترتیب 11/45، 28/68، 15/47، 14، 38/02، 16/38 و 16/71 درصد بهبود بخشد. با توجه به اهمیت اسیدهای چرب لینولئیک و اولئیک، بیشترین مقادیر این اسیدهای چرب به‌ترتیب در تیمارهای نانو تیتانیوم 50 میلی‌مولار و عدم کاربرد نانو کود در شرایط تنش خشکی مشاهده شد. به‌عنوان نتیجه‌ نهایی از پژوهش حاضر می‌توان اذعان کرد که کاربرد نانوذرات به‌خصوص نانو تیتانیوم می‌تواند با تأثیر مثبت بر کاهش اثرات تنش خشکی سبب بهبود کمّی و کیفی روغن دانه گلرنگ شود.
متن کامل [PDF 1470 kb]   (120 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى