در این پژوهش، اثر پنج نوع قارچ مایکوریزای "ورسیفرم"، "اینترارادیسز"، "اتانیکیتوم"، "کالدونیوم" و "موسه آ" در سه سطح تنش آب (100 درصد، 60 درصد و 35 درصد ظرفیت زراعی)، بر رشد و جذب عناصر غذایی چهار رقم تاک ("رشه"، "سیاه سمرقندی"، "شیرازی" و "فلیم سیدلس") در قالب طرح کاملا تصادفی در پنج تکرار مورد بررسی قرار گرفت. صفات اندازه‌گیری شده سطح برگ، طول میانگره، وزن تر و خشک ریشه و اندام هوایی، میزان همزیستی ریشه، عناصر معدنی نیتروژن، فسفز، پتاسیم، آهن و روی بودند. با افزایش سطح تنش خشکی، میزان عناصر غذایی نیتروژن، فسفر، آهن و روی کاهش، اما میزان پتاسیم افزایش یافت. تنش خشکی سبب کاهش پارامترهای رشدی در تمامی ارقام تاک شد. همزیستی با مایکوریزا، سبب بهبود ویژگی های رشدی انگور و جذب عناصر غذایی در شرایط تنش خشکی شد. به طوری که بیشترین میزان فسفر در رقم سمرقندی همزیست شده با قارچ اینترارادیسز در شرایط تنش خشکی 60 درصد و 35 درصد (0/23 درصد) مشاهده شد. بیشترین میزان پتاسیم در تیمار تنش خشکی 60درصد در انگور رقم سیاه سمرقندی همزیست شده با قارچ اتانیکیتوم به دست آمد (12/2 درصد) تاک های "فلیم سیدلس" تلقیح شده با قارچ کالدونیوم در تنش 35 درصد کمترین میزان آهن (28/6 میلی گرم بر کیلوگرم) و کمترین میزان روی (7/52 میلیگرم بر کیلوگرم) را نشان دادند. کمترین میزان همزیستی در قارچ کالدونیوم در تنش 35 درصد به میزان 44درصد مشاهده شد. بیشترین سطح برگ در همزیستی با قارچ اینترارادیسز در رقم فلیم سیدلس و بیشترین میزان طول میانگره در رقم سیاه سمرقندی همزیست شده با قارچ ورسیفرم (3/94 سانتی متر) در تنش خشکی 60درصد مشاهده شد. بنابراین با توجه به نتایج، رقم سیاه سمرقندی متحمل ترین و فلیم سیدلس حساس ترین رقم بودند.