به‌منظور بررسی خصوصیات مورفو- فنولوژیک، عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپ‌های مختلف باقلا (Vicia faba L. ) به‌عنوان کشت دوم پس از برداشت برنج در شالیزار، آزمایشی در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار طی دو سال زراعی 1403-1402 و 1404-1403 در مزرعه پژوهشی مؤسسه تحقیقات برنج کشور در شهرستان رشت به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایش شامل پنج رقم (فیض، برکت، شادان، مهتا و هامون) و لاین امیدبخش و پرمحصول باقلا (WRB1-5) بودند. نتایج نشان داد که بین ژنوتیپ‌های باقلا از نظر کلیه صفات مورد بررسی اختلاف معنی‌داری وجود داشت. مطالعه روابط همبستگی بین صفات بیانگر همبستگی مثبت و معنی‌دار عملکرد دانه با تعداد شاخه در بوته، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، طول غلاف و عملکرد غلاف سبز بود. بیشترین تعداد غلاف در بوته (24/3) و تعداد دانه در غلاف (6/8) به‌ترتیب به ارقام برکت و فیض اختصاص داشت. در بین ژنوتیپ‌های باقلا، ارقام فیض، برکت و شادان از نظر عملکرد غلاف سبز و عملکرد دانه به‌ترتیب با میانگین‌های 28883، 27217 و 23723 کیلوگرم در هکتار و 6025، 5653 و 4841 کیلوگرم در هکتار، در رتبه‌های اول تا سوم قرار داشتند. بر اساس نتایج، جهت دستیابی به عملکرد و سودآوری بیشتر، به‌ترتیب کشت ارقام فیض، برکت و شادان به‌عنوان ارقام مناسب باقلا برای کشت دوم پس از برداشت برنج در منطقه گیلان قابل توصیه هستند.