fa بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت‌های گون‌های زرد و سفید در مناطق حفاظت شده استان اصفهان با استفاده از نشانگر ISSR عمومى General پژوهشي Research در این تحقیق، تنوع ژنتیکی 16 نمونه جمعیتی گون زرد و سفید از سه منطقه حفاظت شده استان اصفهان (موته، کلاه قاضی و قامیشلو) با استفاده از نشانگرهای ISSR مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، 9 آغازگر منتخب در مجموع 221 نوار تکثیر نمودند که 204 نوار بین نمونه‌های جمعیتی چندشکلی نشان دادند. الگوی نواری ISSR به داده‌های صفر و یک، بر اساس وجود و عدم وجود نوارها، تبدیل گردید و داده‌ها توسط نرم‌افزار NTSYS pc 2.02 تجزیه و تحلیل شدند. آزمون تطابق منتل با هدف انتخاب بهترین ضریب تشابه انجام گرفت. دندروگرام بر اساس ضریب SM و الگوریتم UPGMA ترسیم شد. نتایج گروه‌بندی گویای دو گروه بزرگ و پنج گروه کوچک بود . تجزیه به مؤلفه‌های تعدیل شده (PCoA) نتایج تجزیه خوشه‌ای را تأیید کرد. نتایج نشان داد که گون‌های سفید در کل در سه منطقه مورد مطالعه از نظر ژنتیکی به یکدیگر نزدیک‌ترند و حالت یکنواخت‌تری دارند. ولی گون‌های زرد متنوع‌ترند و نیاز است ارقام و گونه‌های مختلف آنها از نظر گیاه‌شناسی بیشتر مطالعه شوند. گون‌های منطقه کلاه قاضی دارای بیشترین (366/0) و جمعیت‌های منطقه موته دارای کمترین تنوع ژنی (129/0) بودند. بنابراین، مناطق دارای تنوع ژنتیکی کمتر، مانند منطقه موته، بایستی بیشتر از نظر پوشش گون مورد حمایت قرار گیرند و ضروری است راهکارهای حفاظت ژنتیکی در مورد این مکان‌ها به کار گرفته شود. Genetic variation of 16 white and yellow astragal accessions collected from three protected regions of Isfahan province (Mooteh, Kolah-Ghazi and Ghamishloo) were evaluated using ISSR marker. Nine ISSR primers produced 221 bands in which 204 were polymorphic among astragal accessions. ISSR banding patterns were transformed into binary data of presence–absence and matrices were processed with NTSYS Ver. 2 software. Mantel correspondence tests were conducted to select the best similarity coefficient. Dendrogram was constructed using the simple matching coefficient with unweighted pair group mathematical average (UPGMA). Cluster analysis showed the presence of two large and five small groups and the PCoA data confirmed the results of clustering. Results showed that white astragals have more genetic similarity but yellow astragals have more genetic diversity and it is necessary to improve their systematic identification. The highest gene diversity was observed in Kolah-Ghazi (0.366) and the least gene diversity belonged to Moote (0.129). So, the regions with low gene diversity (e. g. Mooteh) should be more protected in relation to astragal accessions and it is necessary to apply genetic conservation strategies in these regions. گون، تنوع ژنتیکی، ISSR Astragal, Genetic diversity, ISSR 25 34 http://jcpp.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2295-2&slc_lang=fa&sid=1 M. Rahimmalek مهدی رحیم ملک mrahimmalek@cc.iut.ac.ir Yes M. Fazilati محمد فضیلتی No SH. Gharibi شیما غریبی No M. Vahabi محمد وهابی No