fa بررسی تأثیر باکتری‌های محرک رشد گیاه بر برخی شاخص‌های رشدی و عملکرد گلرنگ در سطوح مختلف شوری خاک عمومى General پژوهشي Research به منظور بررسی اثر ریزوباکتری‌های محرک رشد گیاه (PGPR) بر مقاومت به شوری در مراحل رشد رویشی و زایشی گلرنگ (Carthamus tinctorius)، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی و ترکیبی از تلقیح باکتریایی و شوری، هر کدام در سه سطح و چهار تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان انجام شد. تیمار تلقیح باکتریایی شامل شاهد (بدون تلقیح) و تلقیح با سودوموناس فلورسنس سویه‌های 12 و 52 و تیمار شوری به‌صورت هدایت الکتریکی 1 (شاهد)، 6 و 12 دسی‌سیمن بر متر در خاک اعمال شدند. نتایج نشان داد که سطح برگ با افزایش شوری کاهش یافت اما سودوموناس فلورسنس سویه 12 توانست به‌طور معنی‌داری سطح برگ را در مجموع سه زمان نمونه‌برداری افزایش دهد. هم‌چنین هر دو سویه باکتری به‌کار برده شده شاخص کلروفیل برگ را در اواسط دوره پر شدن دانه نسبت به شرایط بدون باکتری افزایش دادند. در نهایت تعداد دانه در طبق، عملکرد دانه در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد روغن و عملکرد بیولوژیک با افزایش سطح شوری کاهش یافتند اما تعداد طبق در بوته و شاخص برداشت تغییر نکردند. دو سویه باکتری به‌کار برده شده در این آزمایش،فقط محتوای روغن را در سطح شوری شاهد افزایش دادند و بر بقیه اجزا عملکرد اثر معنی‌داری نداشتند. به‌نظر می‌رسد که تلقیح بذر گلرنگ با باکتری محرک رشد می‌تواند سبب بهبود برخی شاخص‌های رشد رویشی گلرنگ شود اما اثر آن بر عملکرد نیازمند بررسی بیشتر است. In order to evaluate the effect of plant growth-promoting rhizobacteria) PGPR( on salt tolerance in vegetative and reproductive growth stages of safflower (Carthamus tinctorius), a randomized complete block design with a factorial combination of bacterial inoculation and salinity, each in three levels, and four replications was conducted in experimental glasshouse of Vali-e-Asr University of Rafsanjan. Bacterial inoculation treatment included control (non inoculation), inoculation with Pseudomonas fluorescens strains 12 and 52 and salinity stress treatment included (electrical conductivity of 1 (control), 6 and 12 dS.m-1 in soil). Results showed that leaf area decreased with increase in salinity, but Pseudomonas fluorescens strain 12 significantly increased leaf area. Both strains significantly increased leaf chlorophyll index at mid grain filling stage comared to to uninoculated control. Finally, grain number per capitol, grain yield per plant, mean grain weight, oil yield, and biological yield decreased with increasing in salinity level, but capitol number per plant and harvest index remained unchanged. Two bacteria strains applied in this study increased only oil concentration in control level of salinity and were uneffective on other yield components. It seems that bacterial inoculation may improve some vegetative indices of safflower but its impact on yield needs to be further studied. باکتری‌های محرک رشد گیاه، شوری، عملکرد، گلرنگ PGPR, Salinity, Yield, Safflower. 77 87 http://jcpp.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-126&slc_lang=fa&sid=1 F. Etemadi فریدا اعتمادی No College of Agric., Vali-e-asr Univ. of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran. دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان SH. Madah Hosseini شهاب مداح حسینی shahab.mhoseini@vru.ac.ir Yes College of Agric., Vali-e-asr Univ. of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran. دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان H. Dashti حسین دشتی No College of Agric., Vali-e-asr Univ. of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran. دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان A. Akhgar عبدالرضا اخگر No College of Agric., Vali-e-asr Univ. of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran. دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان