fa تأثیر محلول‌پاشی برگی اسید‌جیبرلیک و پاکلوبوترازول بر رشد رویشی و زایشی دو رقم توت فرنگی عمومى General پژوهشي Research این تحقیق به منظور ارزیابی تأثیر اسید‌جیبرلیک و پاکلوبوترازول به ترتیب بر بهبود گلدهی و کاهش رشد رویشی توت‌فرنگی در جهت افزایش محصول‌دهی انجام شد. اسید‌جیبرلیک و پاکلوبوترازول از تنظیم کنندگان رشد گیاهی هستند. اسید‌جیبرلیک می‌تواند به-عنوان افزایش دهنده و پاکلوبوترازول به‌عنوان کندکننده رشد عمل کند. در این آزمایش اسید‌جیبرلیک در غلظت 100 میلی گرم در لیتر در زمان‌های 30 و90 روز پس از کشت و پاکلوبوترازول در غلظت 150 میلی‌گرم در لیتر در زمان 50 روز پس از کشت در قالب طرح کرت خرد شده با سه تکرار روی دو رقم توت‌فرنگی دیامنت و پاروس تیمار شدند. نتایج نشان داد که محلول‌پاشی برگی اسید‌جیبرلیک در زمان 30 روز پس از کشت به اضافه پاکلوبوترازول روی دو رقم، گلدهی، مقدار محصول و مواد جامد محلول میوه را کاهش داد ولی طول ساقه رونده را تا 127 سانتی‌متر افزایش داد. کاربرد اسید‌جیبرلیک 90 روز پس از کشت میانگین گلدهی را تا 25 گل افزایش داد ولی مقدار میوه افزایش نیافت. تیمار پاکلوبوترازول تولید ساقه رونده را به شدت کاهش داد ولی بر تعداد برگ و طول دمبرگ اثر نداشت. هم‌چنین تیمارها تأثیری بر میزان کلروفیل برگ نداشتند. بیشترین و کمترین وزن میوه مربوط به رقم دیامنت بود که به ترتیب در تیمار شاهد با 8/17 گرم و تیمار دو مرحله اسید‌جیبرلیک به اضافه پاکلوبوترازول با 8/3 گرم به‌دست آمد. در کل با تیمار اسید‌جیبرلیک میوه‌دهی بهبود نیافت و تیمار پاکلوبوترازول در کاهش تعداد ساقه رونده بیشتر از دیگر ویژگی‌های رویشی موثر بود. This study was carried out to evaluate the effects of Gibberellic acid and Paclobutrazol respectively on promote flowering and vegetative growth reduction in strawberry in order to enhance production. Gibberellic acid and paclobutrazol are plant growth regulators. Gibberellic acid can act as a promoter while, paclobutrazol act as an inhibitor. Gibberellic acid at 100 mg/l, 30 and 90 days and paclobutrazol at 150 mg/l, 50 days after transplanting were treated on two strawberry cultivars Diamante and Paros in a split plot design with three replications. Results indicated that foliar spray of gibberellic acid at 30 days after transplanting with paclobutrazol reduced flowering, fruit production and TSS and also significantly increased the runner length up to 127 cm in both cultivars. Application of gibberellic acid at 90 days after transplanting increased flowering to 25 flowers, but didn’t help the plants to produce more fruits. Paclobutrazol strongly reduced runner number with no effect on leaf number and petiole length. The results showed no effect of treatments upon leaf chlorophyll content. The maximum and minimum ftuit weight belonged to diamante cultivar respectively in control treatment (17/8 gr) and two steps gibberellic acid with paclobutrazol treatment (3/8 gr). Generally gibberellic acid treatment didn’t improve production and paclobutrazol treatment was more effective on decreasing the runner number rather than other vegetative growth parameters. هورمون گیاهی, بیوسنتز, تمایزیابی Plant hormone, Biosynthesis, Development. 53 61 http://jcpp.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-149&slc_lang=fa&sid=1 A. Khabazipur آزاده خبازی پور No Collage of Agric., Shahid Chamran Univ. of Ahvaz, Ahvaz, Iran. دانشکده کشاروزی، دانشگاه شهید چمران اهواز A. Eftekhari سید عبداله افتخاری eftekhari_9t@yahoo.com Yes Collage of Agric., Shahid Chamran Univ. of Ahvaz, Ahvaz, Iran. دانشکده کشاروزی، دانشگاه شهید چمران اهواز N. Moallemi نوراله معلمی No Collage of Agric., Shahid Chamran Univ. of Ahvaz, Ahvaz, Iran. دانشکده کشاروزی، دانشگاه شهید چمران اهواز M. Mortazavi سید محمدحسن مرتضوی No Collage of Agric., Shahid Chamran Univ. of Ahvaz, Ahvaz, Iran. دانشکده کشاروزی، دانشگاه شهید چمران اهواز