fa شناسایی و تعیین ویژگی‎های ژنومی آلل‎های خودناسازگاری در گونه‎های وحشی گلابی عمومى General پژوهشي Research <p dir="rtl"><strong>گونه</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های گلابی، سیستم خودناسازگاری گامتوفیتی نشان می</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>دهند که به</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>طور گسترده</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong> در میان گیاهان گل‌دار وجود دارد. این سیستم، از طریق مکانیزم شناسایی دانه</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong> گرده - مادگی از خودباروری جلوگیری می</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>کند. تنوع آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های خودناسازگاری یافت شده در ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های ایرانی نشان‌دهند</strong><strong>ۀ</strong><strong> ردپای ترکیب ژنتیکی معنی</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>دار گونه</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های دیگر است؛ بنابراین، ژرم</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>پلاسم ایران به</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>عنوان بهترین منبع تنوع برنامه</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های به</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>نژادی است</strong><strong><span dir="ltr">.</span></strong><strong> بدین منظور، در این مطالعه، آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های خودناسازگاری 64 ژنوتیپ از چهار گونه گلابی؛ </strong><em><strong><span dir="ltr">Pyrus communis</span></strong><strong>، <span dir="ltr">Pyrus salicifolia</span></strong></em><strong>،<br> <span dir="ltr"><em>Pyrus syriaca</em></span></strong><strong> و <span dir="ltr"><em>Pyrus ussuriensis</em></span></strong><strong>، از ایران و اروپا با استفاده از آغازگرهای عمومی و اختصاصی به روش مبتنی بر واکنش زنجیره</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>ای پلی</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>مراز شناسایی شد. نتایج، 23 آلل خودناسازگاری شامل </strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₂₅</span></strong><strong>-</strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₀₁</span></strong><strong> را مشخص کرد و وجود آلل جدید </strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₂₇</span></strong><strong> در تعدادی از ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های وحشی گونه </strong><em><strong><span dir="ltr">P. communis</span></strong></em><strong> از ایران و هم‌چنین حضور آلل <span dir="ltr">S₈</span></strong><strong> را در گونه </strong><strong><span dir="ltr"><em>P. pyrifolia syn. P. serotina</em></span></strong> <strong>آشکار نمود. در اکثر ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>ها آلل جدید </strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₂₇</span></strong><strong> با آلل دوم </strong><strong><span dir="ltr">PpS₈</span></strong><strong> همراه بود که نشان می</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>دهد این گیاهان از زیر گروه یا جمعیتی حاصل شده</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>اند که سهم</strong><br> <strong><span dir="ltr"><em>P. pyrifolia syn. P.</em></span></strong> <em><strong><span dir="ltr">serotina</span></strong></em><strong> در دورَگ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>گیری بسیار</strong><strong> برجسته بوده است. براساس نتایج آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های خودناسازگاری یافت شده، ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های ایرانی دارای ترکیب آللی متفاوتی از ارقام و ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های اروپایی است چرا که در ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های ایرانی ردپای آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های خودناسازگاری گونه</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های مختلف جنس گلابی، یافت شده است. هم‌چنین، کاربرد این روش در 21 رقم با </strong><strong><span dir="ltr">S</span></strong><strong> - آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های شناسایی شده، امکان شناسایی مجدد ترکیب آللی - </strong><strong><span dir="ltr">S</span></strong><strong> و ژنوتیپ</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های خودناسازگاری رقم وردی، با </strong><strong><span dir="ltr">S</span></strong><strong> - آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های </strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₀₄</span></strong><strong>/</strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₀₁</span></strong><strong> و رقم </strong><strong>کونسیلر آلاکوئر با </strong><strong><span dir="ltr">S</span></strong><strong> - آلل</strong><strong><span dir="ltr">&lrm;</span></strong><strong>های</strong> <strong><span dir="ltr">PcS₁₀₅</span></strong><strong>/</strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₂₃</span></strong><strong>/</strong><strong><span dir="ltr">PcS₁₀₃</span></strong><strong> را فراهم کرد.</strong></p> <p>The <em>Pyrus</em> species exhibit the gametophytic self -incompatibility which is considered to be the most widespread self-incompatibility system among flowering plants. This system prevents self-fertilization through a specific pollen-pistil recognition mechanism. The S-allele diversity in the Iranian genotypes indicates that the pear germplasm of Iran can be an excellent source of variability for breeding programs. In this study, the S-RNases of 64 pear cultivars and wild genotypes of <em>Pyrus</em> species of Iran and Europe including <em>Pyrus</em> <em>communis</em>, <em>Pyrus</em> <em>salicifolia</em>, <em>Pyrus</em> <em>syriaca</em> and <em>Pyrus</em> <em>ussuriensis</em> were amplified using consensus and allele-specific primers by PCR-based method. This method was used for the detection of product size characteristics of the 23 S-RNases (S₁₀₁-S₁₂₅) and revealed the existence of one new allele named S₁₂₇ and the footprint of S₈ of <em>P. pyrifolia syn. P. serotina </em>in Iranian genotypes<em>.</em> Interestingly, in 6 specimens allele PcS₁₂₇ is coupled with PpS₈, suggesting that these plants might come from subgroups or populations where the contribution of <em>P.&nbsp; Pyrifolia syn. P. serotina</em> is more consistent. The pool of S-RNases found in the Iranian germplasm had a different composition from the European cultivars, and showed traces of significant genetic contribution from other species. Also, application of this approach in 21 European cultivars allowed re-evaluation of alleles of Veerdi (S₁₀₁/S₁₀₄) and Conseiller a la Coeur (S₁₀₃/S₁₂₃/S₁₀₅).</p> گونه‎های گلابی, آلل‎های‎ S, واکنش زنجیره‎ای پلی‎مراز, آلل‎های اختصاصی Pyrus species, S-allele, Allele-specific PCR 239 252 http://jcpp.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-299&slc_lang=fa&sid=1 A. Nikzad Gharehaghaji اعظم نیکزاد قرهآغاجی 100319475328460022996 100319475328460022996 No Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران K. Arzani کاظم ارزانی arzani_k@modares.ac.ir 100319475328460022997 100319475328460022997 Yes Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران H. Abdollahi حمید عبداللهی 100319475328460022998 100319475328460022998 No Seed and Plant Improvement Institute, Karaj, Iran موسسۀ تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج، ایران A. Shojaeiyan عبدالعلی شجاعیـان 100319475328460022999 100319475328460022999 No Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران L. Dondini لوکا دونـدینی 100319475328460023000 100319475328460023000 No Università degli Studi di Bologna, Bologna, Italy. دانشگاه بولونیا، بولونیا، ایتالیا P. De Franceschi پاولو دفرانچسـکی 100319475328460023001 100319475328460023001 No Università degli Studi di Bologna, Bologna, Italy. دانشگاه بولونیا، بولونیا، ایتالیا