fa اثر کاربرد جداگانه و تلفیقی ورمی‎کمپوست، کودهای شیمیایی و زیستی بر خصوصیات کمی و کیفی چغندرقند (.Beta vulgaris L) عمومى General پژوهشي Research <p style="text-align: justify;">به‌منظور بررسی اثرات کاربرد کودهای زیستی (نیتروکسین و فسفات بارور2)، ورمی‌کمپوست و کود شیمیایی بر عملکرد کمی و کیفی چغندرقند (.Beta vulgaris L) آزمایشی بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی (RCBD) با سه تکرار و 13 تیمار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی میاندوآب در سال 1394 اجرا شد. تیمارها شامل 100 درصد کود شیمیایی (350، 100 و 50 کیلوگرم در هکتار کود اوره، سوپرفسفات تریپل و سولفات پتاسیم) به‌عنوان شاهد (T₁)،<span style="font-size:8px;"><span style="color:#FFFFFF;">تن</span></span>10 تن در هکتار ورمی‌کمپوست (T₂)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>20 تن در هکتار ورمی‌کمپوست (T₃)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>10 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + 50 درصد کود شیمیایی (T₄)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>20 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + 50 درصد کود شیمیایی (T₅)، نیتروکسین + فسفات بارور2 (T₆)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>10 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + نیتروکسین + فسفات بارور2 (T₇)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>20 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + نیتروکسین + فسفات بارور2 (T₈)، نیتروکسین + فسفات بارور2 + 50 درصد کود شیمیایی (T₉)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>10 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + کود شیمیایی (196 و 85 کیلوگرم در هکتار کود اوره و سوپر فسفات تریپل) (T₁₀)،<span style="font-size: 8px;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">تن</span></span>20 تن در هکتار ورمی کمپوست + کود شیمیایی (40 و 70 کیلوگرم در هکتار کود اوره و سوپر فسفات تریپل) (T₁₁)، نیتروکسین + فسفات بارور2 + 10 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + 50 درصد کود شیمیایی (T₁₂)، و نیتروکسین + فسفات بارور2 + 20 تن در هکتار ورمی کمپوست + 50 درصد کود شیمیایی (T₁₃) بودند. نتایج نشان داد بیشترین (47/8) و کمترین (39/2) میزان شاخص کلروفیل به‌ترتیب در تیمارهای T₁₃ و T₂ به‌دست آمد. همچنین بالاترین میزان عملکرد ریشه به‌میزان 66366 کیلوگرم در هکتار در تیمار T₁₃ حاصل شد و با تیمارهای T₁₂ و T₁ تفاوت معنی‌داری نداشت. با کاربرد تلفیقی کودهای آلی و زیستی به همراه کودهای شیمیایی در تیمار T₁₃ به‌دلیل افزایش عملکرد ریشه و درصد قند ناخالص، میزان عملکرد قند ناخالص به‌طور معنی‌داری در سطح احتمال یک درصد افزایش یافت. به‌طوری‌که، عملکرد قند ناخالص و خالص در تیمار T₁₃ نسبت به T₁ به‌ترتیب 16/7 و 23/5 درصد افزایش یافت. به‌طورکلی، بر اساس نتایج حاصل از این آزمایش یکساله و با توجه به شاخص‌های عملکرد ریشه، عملکرد قند ناخالص و خالص و ضریب استحصال، می‌توان کاربرد تلفیقی نیتروکسین + فسفات بارور2 +20 تن در هکتار ورمی‌کمپوست + 50 درصد کود شیمیایی (T₁₃) را در صورت تأیید این نتایج در سال‌های بعدی آزمایش برای افزایش عملکرد و کاهش مصرف کود‌های شیمیایی در کشت چغندر قند در منطقه آزمایش توصیه کرد.</p> <div style="text-align: justify;">In order to evaluate the effect of biofertilizers (nitroxin and phosphate barvar2), vermicompost and chemical fertilizers on the quantity and quality traits of sugar beet (<em>Beta</em><em> vulgaris</em> L.), an experiment was conducted in randomized complete block design (RCBD) with 13 treatments and three replications at Agricultural and Natural Resources Research Station of Miandoab, Iran in 2015. The treatments were 100% chemical fertilizer (350, 100 and 50 kg ha^-1 urea, superphosphate triple and potassium solphate) as control (T₁), 10 t ha^-1 vermicompost (T₂), 20 t ha^-1 vermicompost (T₃), 10 t ha^-1 vermicompost + 50% chemical fertilizer (T₄), 20 t ha^-1 vermicompost + 50% chemical fertilizer (T₅), nitroxin + phosphate barvar 2 (T₆), 10 t ha^-1 vermicompost + nitroxin + phosphate barvar2 (T₇), 20 t ha^-1 vermicompost + nitroxin + phosphate barvar2 (T₈), nitroxin + phosphate barvar2+ 50% chemical fertilizer (T₉), 10 t ha^-1 vermicompost + chemical fertilizer (196 and 85 kg ha^-1 urea and superphosphate triple) (T₁₀), 20 t ha^-1 vermicompost + chemical fertilizer (40 and 70 kg ha^-1 urea and superphosphate triple) (T11), nitroxin + phosphate barvar 2 + 10 t ha^-1 vermicompost + 50% chemical fertilizer (T₁₂) and nitroxin + phosphate barvar2 + 20 t ha^-1 vermicompost + 50% chemical fertilizer (T₁₃). The highest (47.8) and lowest (39.2) chlorophyll indices were obtained in T₁₃ and T₂ treatments, respectively. Also, the highest root yield (66366 kg ha^-1) was achieved in T₁₃ treatment that was not significantly different from T₁₂ and T₁₁. Due to a combination of organic and biological amendments with chemical fertilizers, sugar yield was increased significantly in T₁₃ treatment due to increases in root yield and sugar content. The sugar yield and white sugar yield in T₁₃ treatment increased 16.7% and 23.5%, respectively compared with T₁. Generally, based on root yield, white sugar yield and extraction coefficient of sugar, integrated application of nitroxin + phosphate barvar2 + 20 t ha^-1 vermicompost + 50% chemical fertilizer can be recommended for sugar beet production in the Miandoab area.</div> ضریب آلکالیته, عملکرد ریشه, عیار قند, قند ملاس, نیتروژن مضره Alkalinity coefficient, Alpha-amino-nitrogen, Molasses sugar, Root yield, Sugar content (SC) 1 14 http://jcpp.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2522-6&slc_lang=fa&sid=1 A. Javanmard عبدالله جوانمرد a.javanmard@maragheh.ac.ir Yes Maragheh university دانشگاه مراغه M. A. Sadeghian محمد علی صادقیان mohamadalisadegean@gmail.com No Maragheh university دانشگاه مراغه M. Amani Machiani مصطفی امانی ماچیانی amani0056@gmail.com No Maragheh university دانشگاه مراغه A. Abbasi امین عباسی A.abbasi25@yahoo.com No Maragheh university دانشگاه مراغه K. Fotoohi کیوان فتوحی fot1344@yahoo.com No West Azarbaijan Agricultural and Natural Resources Research and Education Center مرکز تحقیقات کشاورزی میاندوآب