دوره 3، شماره 8 - ( تابستان 1392 )                   جلد 3 شماره 8 صفحات 37-51 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Meidanshahi M, Mousavi S F, Mostafazadeh-Fard B. Effect of PRD Deficit-irrigation Method and Growth Stabilizer on Yield, Yield Components and Water Use Efficiency of Safflower. JCPP. 2013; 3 (8) :37-51
URL: http://jcpp.iut.ac.ir/article-1-1822-fa.html
میدانشاهی مریم، موسوی سید فرهاد، مصطفی زاده فرد بهروز. تأثیر کم‌آبیاری به روش PRD به همراه تنظیم‌کننده رشد بر عملکرد، اجزای عملکرد و کارایی مصرف آب گلرنگ. مجله توليد و فرآوری محصولات زراعی و باغی. 1392; 3 (8) :37-51

URL: http://jcpp.iut.ac.ir/article-1-1822-fa.html


استاد وابسته، دانشکده عمران، دانشگاه سمنان ، mousavi_sf@yahoo.com
چکیده:   (4387 مشاهده)
در شرایطی که ایران از لحاظ منابع آب شیرین در مضیقه است، توجه به ارتقای بهره‌وری آب کشاورزی یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. از جمله روش‌های مدیریتی که می‌تواند در جهت ارتقا و بهبود بهره‌وری آب کشاورزی مؤثر باشد، روش آبیاری PRD است. در آبیاری به روش PRD، نیمی از محیط ریشه به تواتر به‌صورت کامل آبیاری شده و نیم دیگر خشک نگه داشته می‌شود. پژوهش حاضر به منظور بررسی عملکرد، اجزای عملکرد و بهره‌وری مصرف آب گلرنگ با کاربرد روش آبیاری PRD و یک تنظیم‌کننده رشد (سالسیلات سدیم) در دو نوع خاک در سال 1389 در محوطه گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان اجرا شد. آزمایش فاکتوریل به‌صورت طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار، شامل سه روش آبیاری (T1، آبیاری کامل؛ T2، آبیاری به روش PRD با وجود تیغه؛ T3، آبیاری به روش PRD بدون تیغه)، دو سطح تنظیم‌کننده رشد (B1، محلول‌پاشی سالسیلات سدیم و B2، بدون محلول-پاشی) و دو بافت خاک (S1، لوم رسی و S2، لوم شنی) بود. نتایج نشان داد که روش PRD در تیمار T2ارتفاع گیاه را 1/54%، تعداد طبق را 68%، وزن هزار دانه را 32%، وزن خشک بوته را 34%، عملکرد دانه را 30%، شاخص برداشت را 6/17% و میزان آب مصرفی را 50% نسبت به تیمار T1 کاهش داد. اما کارایی استفاده از آب با تغییر مدیریت آبیاری از تیمار T1 به T2، 35% افزایش داشت. کارایی مصرف آب در تیمار T3 به مقدار 5/18% نسبت به تیمار T2 کاهش یافت. عملکرد دانه در خاک لوم شنی (8/8 گرم در بوته) در برابر 8/3 گرم در بوته در خاک لوم رسی، بیشتر بود. کاربرد تنظیم‌کننده رشد تحت مدیریت‌های آبیاری T1، T2 و T3 به‌ترتیب افزایشی 3/14، 1/7 و 7/8 درصدی کارایی مصرف آب نسبت به حالت بدون محلول‌پاشی را در بر داشت. به‌طورکلی، آبیاری به روش PRD به همراه محلول‌پاشی بوته‌ها با سالسیلات سدیم باعث افزایش کارایی مصرف آب در بوته‌های گلرنگ کاشته شده در خاک لوم شنی گشته است. اجرایی شدن این روش آبیاری در مزرعه نیاز به پژوهش دارد.
متن کامل [PDF 370 kb]   (452 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به Isfahan University of Technology - مجله تولید و فرآوری محصولات زراعی و باغی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Isfahan University of Technology - Journal of Crop Production and Processing

Designed & Developed by : Yektaweb