این پژوهش با هدف بررسی اثر دو اقلیم گرم و سرد بر ویژگیهای کیفی، تغذیهای، رشد و عملکرد رقم خوراکی سیبزمینی (کارلیا) انجام شد. این آزمایش به شکل بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار کودی شامل: بایوفارم، مایکوریزا و عدم استفاده از کود (شاهد) در در دو منطقه گرم (بازفت) و سرد (شهرکرد) در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که تیمارهای کودی بر تمامی صفات مورد بررسی، منطقه بر عملکرد غده، وزن مخصوص غده، درصد پروتئین غده، قطر ساقه، تعداد ساقه و وزن خشک بوته و اثر متقابل آنها تنها بر درصد پروتئین غده اثر معنیداری داشت. تیمار کودی بایوفارم بیشترین میزان عملکرد غده (94/7 تن در هکتار)، شاخص برداشت (68/3 درصد)، ماده خشک غده (24/5 درصد)، قطر ساقه (1/28 سانتیمتر)، تعداد ساقه (18/3) و وزن خشک بوته (135 گرم) را ایجاد کرد. تیمار مایکوریزا منجر به بیشترین وزن مخصوص غده (1/17 گرم بر سانتیمتر مکعب) و تعداد غده در بوته (16/3) شد، درحالیکه بیشترین میزان قندهای کاهنده (5/68 میلیگرم بر گرم) و آمیلوز (35/7 درصد) در تیمار شاهد مشاهده شد. منطقه سرد (شهرکرد) با عملکرد 94/7 تن در هکتار، وزن مخصوص 1/11 گرم بر سانتیمتر مکعب، تعداد ساقه در بوته 16/8 و وزن خشک بوته 132 گرم برتر بود. این در حالیست که بیشترین قطر ساقه به میزان 1/41 سانتیمتر از منطقه گرم به دست آمد. بالاترین میزان پروتئین غده در تیمار مایکوریزا برای هر دو منطقه حاصل شد. بهطور کلی، ترکیب منطقه سرد و کود بایوفارم بیشترین اثر مثبت را بر صفات مورد مطالعه داشت.