به منظور بررسی اثر سایکوسل، نیتروژن و تراکم بر میزان، انتقال مجدد و کارایی مصرف نیتروژن گلرنگ رقم اصفهان 14 (صفه)، آزمایشی به صورت فاکتوریل خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزری دانشگاه یاسوج در تابستان 1389 انجام شد. عامل اصلی شامل سطوح نیتروژن (50، 100 و 150 کیلوگرم در هکتار) و سطوح تنظیمکننده رشد سایکوسل در دو سطح (صفر و 6-10 مولار) به صورت فاکتوریل و عامل فرعی شامل تراکم کشت (20، 25 و 3/33 بوته در متر مربع) بود. نتایج نشان داد که بیشترین میزان انتقال مجدد نیتروژن (21/1%) در تیمار کاربرد سایکوسل از مصرف بیشترین میزان نیتروژن و تراکم به دست آمد. بیشترین میزان نیتروژن مصرفی در تراکم 25 بوته در متر مربع با بیشترین درصد پروتئین دانه (14%) و بیشترین مقدار میزان نیتروژن اندام هوایی در مرحله گلدهی (15/2%) همراه بود. در تیمار کاربرد سایکوسل، از مصرف کمترین میزان نیتروژن و تراکم 25 بوته در متر مربع، بیشترین عملکرد دانه (3146 کیلوگرم در هکتار) و کارایی مصرف نیتروژن (9/62 کیلوگرم در کیلوگرم) بهدست آمد. به طور کلی، افزایش نیتروژن و بذر مصرفی همراه با کاربرد سایکوسل، میزان نیتروژن اندام هوایی و انتقال مجدد نیتروژن را افزایش میدهند. هرچند در چنین شرایطی، کاهش مصرف نیتروژن با افزایش کارایی مصرف نیتروژن و عملکرد دانه همراه است.
بازنشر اطلاعات | |
![]() | این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |