Hatami Malek H, Darvishzadeh R. Analysis of Combining Ability of Sunflower (Helianthus annuus) Seed Yield under Normal and Water Stress Conditions. Journal of Crop Production and Processing 2014; 3 (10) :125-133
URL:
http://jcpp.iut.ac.ir/article-1-2009-fa.html
حاتمی ملکی حمید، درویشزاده رضا. تجزیه و تحلیل قابلیت ترکیبپذیری عملکرد دانه در آفتابگردان (Helianthus annuus) تحت شرایط آبیاری نرمال و تنش کم آبی. نشریه تولید و فرآوری محصولات زراعی و باغی. 1392; 3 (10) :125-133
URL: http://jcpp.iut.ac.ir/article-1-2009-fa.html
دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه ، hatamimaleki@maragheh.ac.ir
چکیده: (4707 مشاهده)
با توجه به اهمیت برآورد ترکیب پذیری عمومی و خصوصی، در طراحی برنامههای به نژادی افزایش عملکرد آفتابگردان، ارزیابی ژنتیکی عملکرد دانه آفتابگردان در شرایط آبیاری نرمال و تنش کم آبی و از طریق تجزیه بای پلات طرح تلاقی دیآلل 6×6 انجام شد. والدین و نتاج آنها در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار به طور جداگانه در هر یک از شرایط محیطی در گلخانه کشت گردیدند. بر اساس نتایج تجزیه واریانس جداگانه آزمایشها، میانگین مربعات ژنوتیپها برای عملکرد دانه در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. تجزیه به مولفه های اصلی نشان داد که دو مولفه اول در مجموع 9/77% و 5/82% از تنوع کل را به ترتیب در شرایط نرمال و تنش کم آبی توجیه مینمایند و بنابراین، استخراج اطلاعات از طریق روش گرافیکی بای پلات امکانپذیر میباشد. از بین والدین مورد بررسی، والد LR25 دارای بیشترین مقدار قابلیت ترکیبپذیری عمومی و مثبت در هر دو شرایط محیطی بود. ژنوتیپ والدی RHA266، بیشترین مقدار قابلیت ترکیبپذیری خصوصی و مثبت را در شرایط تنش کم آبی و ژنوتیپ والدی LR4، بیشترین مقدار قابلیت ترکیبپذیری خصوصی و منفی را در شرایط نرمال دارا بود. با توجه به نمودار چندضلعی بای پلات، در شرایط نرمال تلاقی LR25 × LR4 و در شرایط تنش کم آبی تلاقیهای LR25 × C104، LR55 × RHA266 و C100 × RHA266 هتروزیس بالایی را برای صفت عملکرد دانه آفتابگردان نشان دادند. نتایج نشان داد که ژنوتیپ C104، آزمون گری مناسب جهت تشخیص قابلیتهای ترکیبپذیری عمومی ژنوتیپهای مورد بررسی است.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى